Bilader, öndüün apolyadan ölüm ilanı sölenirkene duydum. Topane Mahallesi'nden Sürmeli'nin Arif de geddi. Sürmeli'nin Arif'i dee güccüglüünden bilirim. Sülalece balıgcılıg edelleridi. Bobasıla barabar bayaca bi balıgcılıg yabdı. Iramedli soonadan her şeyi boşlaaverdi. Bi ara bi hasdalandı. Ortalıgda görügmeeverdi. Soona bi yerde deggeldi, "Ay Arif hayılacadır görügmezdin a" dedim. Endee dediim 15-20 sene eveli. "Sorma Amat Emmi, başıma nuh tufanları geldi. Beni Manisa Akıl Hasdanesi'ne götürdüler. Orda baya bi galdım" dedi. Orda başından geçen bi olayı anladdı.
Orda işler sıkıımış. Her gün ordakı hasdaları dışarı çıkarırlar, sayım yaparlarımış. Arif "Yaz günü hava ısıcag, endee sayım işinden baya bi canım sıkıldı, bi gün çagdırmadan aacın birinin depesine çıgdım. Gari gıvır gıvır beni arayollar. Ben de yokardan tanıyom. Biri beni gördü, 'Arif in gel aşşa' dedi. Ben de 'Engire ısıcag, aaç küfül küfül esiyor' dedim. Ben inmeyinsire başhekime habar edmişler, başhekim çıgdı geldi, 'Oolum Arif, dal mal gırılıverir, düşer bi yanını gırarsın, in gel aşşa" dedi. Ben de başhekimin hatırını güddüm, aşşa indim. Engirde biseel ilac gullandım. Emme Manisa hasdanesinin yemegleri gözelidi. Engirde biseel argadaş edindim. Hindi megdublaşıyoz enginlerile" dediidi.
İşdacıkana Sürmeli'nin Arif engile bi anısını da anladdııdı. Allah ıramed eylesin, mekanı cenned olsun.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.