Hava gari ayazladı, hu goca yaz gecdi geddi, denize gene ayaamı bile sokamadıım aglıma geldi. Hindi "Ay Amat Emmi, uçag mı indirin, gemi mi galdırın da denize gedemedin?" deseniz haglısınız. "Böön, yarın gedeem" derkene gedemedig. Sırf ben deel, herkez ööle. Esgiden Alanyalılar'a bakdınmııdı yüzleri, golları, baldırları, imanları gabgara olurudu. Ben bile sahdiyan gibiidim. Kimisi tomati toplarkan, kimisi muz sularkan, kimisi de ekin biçerken gabgara yanırdı. Hindi baalar baçcalar bozuldu. Muz bacçaları motel oldu, portakal baccaları apartuman oldu. Bizim Alanyalılar da sosyetigleşdi.
Hindi nerde bi Alanyalı görsem, agbacıg bilader. Onnardan biri de benin. Mübarek gören de beni Alamanya'da yaşar sanır. Alamanya'da da güneş senede iki sefir doğarımış, onda da Alamanlar caddeye maddeye yatıverir, güneşlenillerimiş. Hindi kimsenin ne denize getdii var, ne de güneşe çıgdıı var. Emme cavıllar, engi güneşde gararıcaaz deyi dünyanın bi ucundan geliyollar Alanya'ya. İşdööle bilader, para derdinden denize bile gedemez oldug.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.