Bilader böön size dee esgi bi hikayeyi annadıvericen. Bizim bi Gadiri gardaşımız var. Namı deer Arab Gadiri. Tırata Maallesi'nden Alanya'nın Mevlidcilerinden Ümani Abam'ın oolu. Gadiri'nin yüzü gülecdir. Ölüyü güldürür. Bizim Gadiri'len barabar çog hukukumuz var. Barabar maaranın öönde çog çimdig. Gırg merdemende çog balıg tuddug. Gadiri gardaşım bi ara zerzavat tüccarlıı da yabdı. Alanya'dan tomatiyi, büberi, badılcanı gamyona yügledir, başga memlekedlerin bazallarında satarıdı. Yaz geldimiidi Gadiri üsdüne bi şort geyer, başga heç bi şey geymezdi. Yalınız boynunda ag bi ter mendili baalı olurudu. Gadiri gardaşım engiile şordlu, üsdü çıplag, yalın ayag, boynunda ag mendil olduu bi vakıdda Manisa Kırkaaaç'dan gavın yügledir. O devillerde hindikiibi ceb tilefonu yog, iddiba posdaneyi ararsın "Hu numarayı baalaverin" dersin. Emme lekin üç dörd saad beglerdin. Gadiri, Kırkaaç'da gavını gamyona pekidir, Alanya'ya yola çıkıcaakan "Anama bi tilefon açaan da, yola çıkıyom deyeen" der. Kırkaaç Posdanesi'ne engiile üsdü çıplag, yalın ayag, şortula girinsire, orda birki begci Gadiri'yi Manisa'dakı akıl hasdanesinden gacdı sanmışlar. Duddugları gibi nezarete götürmüşler, birki saad begledmişler. Soona Gadiri endeenlere derdini annadmış, gari salıvermişler. Gadiri biseel ökelenmiş. Zavadanag Alanya'ya gelmiş. Gadiri'yi hayıladır gördüüm yog. Nellerde uçar, seker bildiim yog. Bi billenelim de, ııcıg gıldırayalım. Amat Emmin gözlerinden öpüyoru.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.