Dünden gece başıma geleni sorman bilader. Bizim komşunun kel oğlan gecenin filleyisinde çağırınarakdan geliverir. Kapıyı yumruklamaya başladı, tırngaya düştüm, kalktım, ödüm sıddı bilader. Açtım kapıyı “Noldu ulan hayır mı?” dedim. Bövelek tutmuş dana gibi havaya küpleyerekden “Hırsız var damda bizim, gısdırdık dürzüye, babam ‘Ahmet emmin de yetişiversin’ deyiru” dedi. Neyise sıçradık vardık evin önüne. Hırsız, damdamış. Kel oğlan görükmeyoru emme. Elime höle eyisinden bi kürek saplı aldım. Birer kürek saplı da bunlar aldı. Dama doğru yürüdük. Merdivenden çıkarkana hırsız kaçacak başka yer olmadığından üstümüze bi küldü bilader, üçümüz bir serildik. Çiynimize, kanımıza basarakdan hışım gibi kaçtı. Kel oğlan delikanlı bişey, fişek gibi gidiyoru. Nahıl tutucan. Hazır merdivenden tekellendiimde bacağım da yırtıldı, her tarafım yarıldı. En altta ben kaldığımnan ev sahiplerine bişey olmadı. Gari kendi kendime birkaç ökelendim, ev sahibine de “Ulan polisi neci aramadınız da beni çağırdınız?” deyi söylendim. Polisi aramayı unutmuşlar o telaşeyle.
Her tarafım gırık gırık ağrıyoru. Avrad çağırınır “Sen komando musun da geddin? Hırsız bıçaklasa da kanını dışına çıkarsa ne yapacaktın?” deyi.
Benden böönlük bu gadar. Hadi galın sağlıcaala.
