Bazen insan hayatını değiştirmek istediğini sanır. Oysa değiştirmek istediği şey, hayatın kendisi değil; hayatın içinde hissettiği kişidir.

Daha huzurlu olmak ister. Daha cesur, daha neşeli, daha üretken... Bunun için de önce bir şeylerin değişmesini bekler: İşler yoluna girsin, ev değişsin, çocuklar büyüsün, biraz para biriksin, bir tatil yapılsın, başka bir şehre taşınılsın...

Bazen de hayatımızda gerçekten değiştiremeyeceğimiz şeyler vardır. Geçmişi geri getiremeyiz. Başımıza gelen her şeyi düzeltemeyiz. Her insanı istediğimiz gibi değiştiremeyiz. Hayatın bütün şartlarını kendi elimizde tutamayız.

Fakat belki de insanın özgürlüğü tam burada başlar:

Her şeyi değiştiremese de, olan şeyle kurduğu ilişkiyi değiştirebilir.

Aynı olay, yıllar sonra başka anlam kazanabilir. Bir zamanlar sadece kayıp gibi gördüğümüz bir deneyim, bize kendimizi tanımayı öğretebilir. Bizi yoran bir dönem, hangi yükleri artık taşımamamız gerektiğini gösterebilir. Değişen bazen olay değildir; olaya verdiğimiz anlamdır.

Bu yüzden insanın değişmesi her zaman dışarıdan fark edilmez.

Aynı evde yaşar ama artık her tartışmaya cevap vermek zorunda hissetmez.

Aynı işi yapar ama değerini yalnızca başarısıyla ölçmez.

Aynı insanlarla görüşür ama kendini herkese anlatma ihtiyacı duymaz.

Aynı sıkıntının içinden geçer ama bu kez kendisine "Neden benim başıma geldi?" demek yerine, "Buradan nasıl daha iyi çıkabilirim?" diye sorar.

İşte değişim bazen tam olarak budur.

Kur'an'ın insana açtığı ufuk da yalnızca dış şartların değişmesini beklemek değildir. İnsan kendisiyle, niyetiyle, tercihiyle ve Rabbine yönelişiyle yeniden bir istikamet kazanabilir. Bunun için hayatın tamamen değişmesini beklemek gerekmez.

Peki nereden başlanır?

Belki önce hayatımızda değiştiremeyeceğimiz şeylerle değiştirebileceğimiz şeyleri birbirinden ayırarak...

Sonra bütün gücümüzü değiştiremeyeceklerimize harcamak yerine, elimizde olana yönelerek.

Bir konuşmanın tonunu değiştirebiliriz.

Bir alışkanlığın yönünü değiştirebiliriz.

Bir kırgınlığa vereceğimiz karşılığı değiştirebiliriz.

Kendimiz hakkında yıllardır tekrarladığımız bir cümleyi değiştirebiliriz:

"Ben böyleyim."

yerine,

"Ben böyleydim; ama başka türlü olmayı öğrenebilirim."

Belki de gerçek başlangıç burada.

Çünkü insanın değişmesi, bir sabah bambaşka biri olarak uyanması değildir. Aynı insan olarak uyanıp aynı şeyi yapmak zorunda olmadığını fark etmesidir.