Bilader biz Alanyalılar kelere Alanya diliile 'Goçmar' deriz. Taa kibarları kertenkele deyoru. Havalar gızdı, orteere eşşemene, goçmar, ilan, çiyan, guyruglu çıgdı. Öndüün Aaçbaceelin baccasının az addakasında kedinin biri bi goçmar yakalamış. Kedi aazında goçmarı sımsıkı dutuyoru. "Ulan hu goçmarı gurtarıverem" dedim, kediyi kovaladım emme kedi goçmarı salmadı, yiddi geddi. Esgi Alanya'da yaz geldimidi daş dovarlar goçmardan geçilmezdi. O vakıdlarda maldanlar daş dovarlı olurdu. Hindi o daş dovarların yerinde apartumanlar yügseliyoru. Çocuukana goçmarı yakalardıg, yollardan caara izmaridi üpler, goçmarın aazına caarayı verir, caara içirddirirdig. Goçmarın da bi dişisi, bi erkee olur. Dişisile erkee daş dovarda birbirlerine bi sarılıllar, bildiin garı goca gibi oynaşıllar. Bi de arada bi kafasını adama dooru döner, kafasını iki üç sefir bi sallar. Goçmar bana engile kafa salladıında ben "Aldın mı üçün birini" deyoru engi deyi düşünürüm. Dovar deliglerine gireller, çıkallar. Marag ederdim, endeenler ne yer, içer deyi. Bilader birinde bi bagdım, beerden bi sıçan eniği dudmuş, yuducam deyi oğraşır. Gara sineg, yavsı, engi goçmarın en hazeddii böcü börtü.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.