Benim Gündoomuşlu bi abbab var. Bilisiniz yemişin eyisi Gündoomuş'da yetişir. Gündoomuş'un, Malan'ın yemişine, keletirine doyum olmaz. Onun uçun ben abbaba "Gebigci" derim. Gebig, yemişin olmamışına derler. Hindi gelelim bizim Gebigci'nin durumuna. Gebigci'nin adını, mesleeni endeerde deevermeecem. Keloolanı malamat etmeyelim. Keloolan ak şaplag, az kafasının tüü döküg bişey. Yüzü yumşag. Abbablarına biboy kefil oluveririmiş. Adliyenin ordan ne vakıd moturula geçer olsam, keloolan adliyenin öönde dikelir olur. "Hoyn bilader" deyi bi sesdenirim. O da bana "Hoop Amad Emmi" der. "Engirde neci dikelin?" dediimde "Gene bi hıcız işi var. Deyusun birine kefil oluverdig. Ödememiş. Hıcıza düşmüşüz. Kefil olduumdan beni çıırdılar" der. Töbeler olsun, endööle engi Gebigci'ye en az on sefir deggeldim. A benim Gebigci'm. Esgiler boşuna dememiş. Paran çoosa kefil ol, işin yoosa şahid ol deyi. Endee atasözünü heç duymadın mı? Ne deyeen bilader, Gebigci'ye Allah goleylig versin. Keloolan adliyeden beri geldii yog. Ben endee hıcız işinden gorkarım bilader. Dee bi vakıdlar benim gonşuya da hıcızcılar bi abugatıla geldidi. Ne varısa topladılar geddileridi. Gonşuların aalayışına ciyerlerimiz daalandıdı. Anam garı da "Ay oolum, endee hıcızcıları bilisen bi sööleversen de, edmeseler endee işi" dedidi. Abugada bi sööledim emme Nuh dedi, Peygamber demedidi. Velasıl kelam, engile herkese kefil olman. Dediimi dutun, geddiim yoldan gedmen.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.