Benim evde ıramedli bobamdan galan bi çeşene tüfeg var. Zamanında dolma tüfeemiş. Soonadan gırmaya çevirmişler. İçine gara barıd gorsan atabiliyorsun, hindigi barıdları gorsan tüfeg ikiye ayrılıyoru. Taa ıragdakı avı bile takadana vurur. Esgiden beri gışın ara sıra tüfee elime alır, gara tavıg, bozalag avlardım. Hindi avlayamaverdig. Neden derseniz, guş heç galmadı, gara tavıg, bozalag gıg bile demeyoru. Ara sıra gediyom gene emme heç üsemesine, gıbırtısı bile yog bilader.
Öndüün yokarı dooru yörüdüm daadan aarı tüfeele. Ulan argadaş serçe bile cikilemez. Ayaglarıma gara sular indi. Esgiden beledan aacının dibine oturduunda guş cakıltısından yer göv inileridi. Guşlar carrıg, currug eder, adamın kafasını ütülelleridi. Hindi guş, muş da galmamış.
Gara tavıg, bozalag eti çog gözel olur. Sade yaada gızarddında çıtır çıtır yemesi eyi olurudu, hasired galdıg boba. Hindi öndüün biri dedi, böyüg düggenin birinde bıldırcın eti satallarımış. Ordan bari parayı basıb alıcam da yeecem, deelise biciim şişiceg. Gunnacı hanimler gibi aşeriyom guş etine.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.