Bilader, dün "Evel zaman Alanyasında çocugların işi gücü daş duzaala göösül yakalamaadı. Biribirlerine pis şakalar da ederlerdi" dedig, torda galdıdıg. Böön engini de annadıvereem. Bi say daş bulusun. Bi çirpi kesersin, ucuna canlı sovulcan dakarsın. Bi dalı daşıla döversin. Topraa ıcıg gazarsın. Engi say daşı, dallara dayayarag dirersin. Çirpiyi dakarsın. Guş ötedenaarı gelir, çirpideki sovulcana asıldıında duzag lüper. Guş, düşen sayın altında galır. Bilader, o vakıdlar Alanya ufag, mahalleler ufag, herkez biribirini bilir. Kim nere duzag gurdu, bilinirdi. Hindi duzag saabı gezelerkene, zinanın biri duzaa geder, içine sıçardı. Soona engi bokun içine, taa evel duddugları göğsül guşunun guyruglarını sokallarıdı. Hööle duzaa bagdıında guş dutulmuş sanırdın. Icıg soona duzaan saabı gelir, guş dutulmuş deyi sevinir, gaçmasın deyi, daşın altındakını guş sanaragdan hızlıca patazladıında boku patazlardı. Engi işi sinlenib seeredenler de gülmegden daalıllar, aylarca dalga geçelleridi. Onun uçun engi Alanya'da guş sanıb da bog patazlayan çog adam var. Evel zamanında engi göğsül guşu bol olurdu. Bi çocug, baccanın deeşig deeşig on yerine duzag gurardı. Günde 40 dene göğsül dutanı bilirim. Engi yazının taa örü var.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.