Bilader, bilisiniz, Cuma Bazarı çarşı içinden Haced'e daşındı. Daşınırkana da endeenin bayaa bi dartışması oldu. Endeerde biseel düggen kakılı. İçinde yukacı var, aletirigci var, topdan gıdacı var, baharadcı var, çapıdcı var, gısacası var oolu var. Ne vakıd Cuma Bazarı'na gedsem, aletirigcisi, hırdavadcısı, camcısı, baggalı, kafamı kim görse "Amat Emmi, hura bi otur. Bizim derdimizi bi yazıver" derler. Annadmaya başlarlar.
Esinaf "Endee Cuma Bazarı bura gurulalı beri biz iş yapamayoz, cuma günleri şefdah bile edemeyoz. Cuma günleri mal sokamayız, mal çıkaramayız, müşderi giremez. Bazarcılar sergilerini düggenlerimizin ööne gadar yayıyorlar. Zerzevad satan, meyva, zebze satan, düggenin ööne gadar yayılıyoru. Naabıcaz, nişleecez bilemeyoz. Endeeni Adem İreyis'e kaç sefir sööledig. Adem İreyis "Öteki Cuma Bazarı'nı en gısa zamanda bitiricez. Sizi ıraadladıcaaz" deyor emme lekin bizim canımız çıgdı. Bi de cuma günleri araba tırafii engirdeki yolu allag bullag ediyoru. Öndüün bi argadaş, apartumanın depesine çıgmış, arabaların filimini çegmiş, mübareg görsen İsdambul tırafii gibi. Arabalar ardın ardın tirkeleniyoru, sıış vermeyoru" deyoru.
Bilader elçiye zeval olmaz. İşdacıkana ben de engirden esinafların sesi oldum. Engire yazıverdim. Adem İreyis'e "Engi işe bi çare buluver" deyoz.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.