Ben esgi Alanya'ya doyamadım. Bi atasözü var,
Ben esgi Alanya'ya doyamadım. Bi atasözü var, "Foraz ölür, gözü çöplügde galır" deller. Benim de endööle olucag heralda. Hindi böön gene daldım geddim. Güccüglüümüzde havızlarda, dere böetlerinde çimerdig. Çarşafılan güccüg güccüg balıg eniglerini yakalaacaz deyi oğraşırdıg. Daş dovarlardan goçmarı yakalar, caara içirddirirdig. Aşşa Aba'nın baccasından dud çalardıg. Muzluun yalaglarından töömeken üpler, anam garıya töömeken cacıı eddirirdig. Gedeyde gara inee sirgen otu yoluvermeye gederdig. Otu yolarkana hebire otun aanda gara ilana deggelirdig. Cüce gazozunun kapaandan fırıg yapardıg. İkiuuruş buldugmudu Bamyacı'dan külefte dondurma yerdig. Tellal Niyazi Emmi'den gırmızı halva, sadırazam lokumu alır, çarşı egmeenin aana gor, verederdig ald çeneyi oynatmaya. Gara donulan gargılıın öönde çimerdig. Emme lekin gargılıın öönde böcüye börtüye garşı dıggatlı olurduk. İligli ilastig babıç alıverillerdi. Üsdü iresimli ilastig çizme olurdu. Yırtıldıında gızgın demirile yamar yamar gene geyerdig. Üsdümüz başımız celatin gibi olmaz, hep yamalıglı olurdu. Emme gözelidi o günler. Unudulmaayoru.Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.
