Bilader, benim endee Alanya'da en hazeddiim adamlardan biri de ıramedli Şakirzade Gücüoolu Uzun Amat Emmimidi. Emmim kibar gonuşurdu, çog gözel geyinirdi. Kik gibi geyinirdi. Emmimin egmee yenir, suyu içilirdi. Emmimin Şekerane Mahallesi'nde bi birosu varıdı. Orda esgiler billenir, sobbed ederlerdi. Murad Efe engirden heç egsig olmazdı. Hindi emmim birinde bir iki argadaşıla barabar Adana'ya dooru bi yolculug yapallar. İddiba Anamur'a oğrarlar, Anamur'da parayı bitiriller. Anamur'da Agah adında bi argadaşlarının evine musafir olurlar. Alanya'ya bi telgıraf çekeller, para isdemeg uçun. Emme lekin ellerinde iki üç kelimelig bi telgıraf parası varımış. O vakıdlar da telgırafa yazılan kelime gadar para alıllar. Kelime azısa az para, çoosa çog para geder. Emmim bi hesablamış, fazla kelime uçun para yoomuş. Ceplerindeki para yetsin deyi telgırafa hööle yazmışlar:
"Anamur Agah, metelig muhlis, selam."
Yani paranın biddiini engile habar verirler. Engi yazıda da hunu demeg isdeyollar: "Anamur'da Agah'ın evindeyiz, para biddi, acele bura para yollaverin." Amat Emmimin anılarının taa öörü var.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.