Demir Çağı'nın göçebe topluluğu İskitlere ait tarihi bulgular üzerindeki genetik incelemeler yeni sonuçlar verdi. Science Advances dergisinde yayımlanan araştırmaya göre, 1969 yılında Kazakistan'da ortaya çıkarılan ve cinsiyeti yıllardır tartışma konusu olan "Altın Adam"ın genetik olarak erkek olduğu kesinleşti. İskitlerin güney kolu olan Saka topluluğuna mensup bu kişinin kimliği, gelişmiş DNA analizleriyle netlik kazandı.
Bilim insanları, hasar görmüş antik DNA parçalarını istatistiksel yöntemlerle birleştirerek sadece cinsiyet tespiti yapmakla kalmadı. Aralarında yüzlerce kilometre mesafe bulunan farklı mezarlıklardaki soyluların genetik haritaları da çıkarıldı. İncelemeler sonucunda, bu elit kesimin birbirinin kuzeni, çocuğu veya torunu olduğu belirlendi.
GÜÇ LİYAKATLE DEĞİL KAN BAĞIYLA AKTARILDI
Göçebe topluluklarda liderliğin genellikle savaşçı yeteneklere dayandığı düşünülürken, genetik veriler İskitlerde tam bir hanedanlık sisteminin varlığını ortaya koydu. Bu durumun en somut kanıtı, seçkin bir kurgana (mezar höyüğü) gömülen 1 yaşındaki bir bebek oldu. Uzmanlar, bir bebeğin bu denli görkemli bir törenle defnedilmesinin, statünün liyakatle değil miras yoluyla geçtiğini gösterdiğini belirtiyor. Soyluların mumyalama ve beyni çıkarma gibi ritüeller uygulayarak cesetlerini koruması da cenaze törenlerinin haftalarca sürdüğüne işaret ediyor.
URDZHAR PRENSESİ VE KADINLARIN ROLÜ
Yeni bulgular, İskit toplumundaki kadınların statüsüne dair de önemli veriler sundu. İncelenen soylu mezarlarının neredeyse yarısının kadınlara ait olduğu görüldü. İhtişamlı altın başlıklarla gömülen ve "Urdzhar Prensesi" olarak bilinen kadınların, toplumda yalnızca zenginliği temsil etmediği, aynı zamanda şamanik ve ruhani liderlik rollerini de üstlendiği aktarıldı.
Bronz Çağı'nda görülmeyen ancak Demir Çağı'nda aniden ortaya çıkan bu keskin sınıfsal tabakalaşma ve kurgan merkezli hanedanlık yapısının kökenleri, arkeoloji dünyasının bir sonraki büyük araştırma hedefini oluşturuyor.
