Benim bi abugad abbab var, öndüün
Benim bi abugad abbab var, öndüün "Amat bizim bazı argadaşlar seni gaba buluyoru" dedi. "Amad neci endööle yazıyoru" deyollarımış. "E sen ne dedin bilader" dedim. "Ben ne deyeen? Amad Alanya şivesini gonuşuyoru" dedim. Dinime imanıma benim gonuşduglarımın, yazdıglarımın alayı da Alanya şivesi, beliki de hindiki yeni yetmeler endeenleri bilmezler. Emme lekin esgiden engi kelimelerin hepisini de her Alanyalı gonuşurdu. Hindi gene gullanılıyoru. Alanyalı zoru hazetmez. İşin ııcıg goleyine gaçar. Mesela Hüseyin demez de, "Hüseen" der geçer geder. Ahmed demez, "Amat" der geçer. Bu yaşdan soona şiive deeşdiriceg deelin. Her yerin bi gonuşma şekli var. Denizli'nin ayrı, Tırabzon'un ayrı. Endee Alanya'da Garabuynuzlarlı'nın gonuşmasııla Alanya'nın içindekinin gonuşması bile deeşig. Amat Emminiz elma demesini de bilir. Alma demesini de bilir. Bizim şivemiz çog gözel. 45 senedir özeg çürüdürüm engi şive gayıb olmasın deyi. Varsın gaba olursa oluversin. Bu yaşdan soona inceliceg deelin. Çorumuza çocuumuza da ööredelim engi şiveyi de, gayıb olub getmesin.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.
