Toplum olarak, güçlü bir dayanışma içinde olduğumuzu söylemek çok zor! Bizim, birbirimize destek olma yerine, köstek olmada üzerimize yok. Türkiye çok kritik bir süreçten geçmesine karşın, siyasetçilerimiz özellikle de parti liderleri,...

Toplum olarak, güçlü bir dayanışma içinde olduğumuzu söylemek çok zor!

Bizim, birbirimize destek olma yerine, köstek olmada üzerimize yok.

Türkiye çok kritik bir süreçten geçmesine karşın, siyasetçilerimiz özellikle de parti liderleri, bir araya gelip bir hükümet kuramadılar.

Hepsi hem partilerinin hem de kendilerinin geleceğini düşünüyor.

Ülkeyi ve ülke insanını düşünen yok gibi bir şey.

Bu tutarsızlık salt siyasilerde mi?

Hepimiz aynı aymazlık içindeyiz.

Sendikalara bakın.

İşçi sendikalarında 6 konfederasyon var.

Öğretmenlerin sekiz, memurların ise dokuz sendikası var.

Sendikalar özünde mesleki dayanışmayı ve işverene karşı emekçiyi savunmak için kurulur.

Böylesine parçalanmış hatta kutuplaşarak birbiriyle çatışan bir yapıda çalışanların çıkarının düşünüldüğünü iddia etmek mümkün mü?

Bütün bu farklı yapılanmaların altında, ya ideoloji ya da partizanlık yatmakta.

Salt çalışanlar düşünülse, böylesine parçalanma söz konusu olabilir mi?

1980 öncesinde polislerimiz de kamplara ayrılmıştı.

Birlik beraberliğin olmadığı bir yapılanmanın başarılı olması mümkün mü?

Pazar günü Beşiktaş-Trabzon karşılaşmasında, Quaresma takımını on kişi bırakmasına karşın alkışlanırken, Gökhan Töre bütün çabasına rağmen protesto edildi.

Fenerbahçe’de Alex baştacı edilirken, Aykut Kocaman harcandı.

Beşiktaş'ta Pascal Nouma tribünlere olmadık şeyler yapmasına rağmen göklere çıkarıldı, hala da çıkarılmaya devam ediliyor. Galatasaray’da Felipe Melo da baştacı edilenlerden.

Fenerbahçe’de Galatasaray’da ve Beşiktaş’ta milli takımda defalarca yer almış nice futbolcularımız varken, bunların isimlerini hatırlamayı bırakın, bunların önünü bile kesmeye çalışıyoruz.

Bu da gösteriyor ki, bizde yabancı hayranlığı tavan yapmış durumda.

Transferlere baksanıza.

Petrol zengini ülkeler gibi, milyon dolarlarla pili bitmek üzere olan futbolcuları sahaya sürmenin aymazlığı içindeyiz.

Milli ya da toplumsal dayanışma dediğimiz şey işte bu!