Öndüün avrad etli bamya bişirmiş. O gün ıcıg yörüdüm, yorulmuşum, acıgmışım. Çog hazederim, bamyaya gaşıı bi saldım, geverkene dişime bi garı kılı dakıldı. Heç hazedmem kılı bilader, sıçırayarak helaya addım gendimi, gusdum. Yemeg bunnumdan geldi. Neyise sesdenmedim, iki üç gün soona külüglü çorba bişirmiş, gaşıı saldıımda gene dişime dolandı galdı. Gene sıçıradım helaya, içim dışıma çıgdı. Garı "Engi kıl benim deel, heralda çor çocugdan uçuyoru" dedi. Neyise, gene sesdenmedim. Ondaan soona dün deel öndüün gene başıma gelmesin mi bilader. Badılcan musaggası bişirmiş, ööme godu tabaan içindeki badılcanları hööle bi agdar dönder eddim. Badılcanın birinde taa bi kıl dolalı. Bi aglım varımış çıkıverdi gari. O ökeele tabaa galdırdım çarpıverdim yere. Avrad çırınır, ben çıırınırım. Avrada "Yarın hazır ol, seni berbere götürücem. Engi saçını gazıdıcam, sıfıra vurdurucam. Ondan soona yemegde kıl çıkmaz. Yeter yeteri varısa gari" dedim. Avrad aslı var sanıyoru, "Bu yaşdan soona senin gibi kel kafaala mı dolaşıcam ben yer yudasıca gırsab!" deyi çırınıyoru.
Devenin yemedii ot bunnunun dibinde biterimiş deller. Bişeyi de hazedmediinde hemene başına geliyoru. Engi kıl çıkan aşaamlarda sadeyaana yumurta gırdım, bişirdim de gannımı doyurdum.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.