Bir televizyon programına konuk olan genç bir kadın, canlı yayında kurduğu cümlelerle aslında açık bir yardım çağrısı yaptı. Yaşadığı ilişkide baskı ve şiddete maruz kaldığını, ciddi bir korku içinde olduğunu ve yalnız bırakıldığını anlattı. Ancak bu ifadeler, yayın sırasında ve sonrasında yeterince ciddiye alınmadı.
Yayın sonrasında herhangi bir resmi koruma mekanizması devreye girmedi. Uyarı işaretleri görmezden gelindi, süreç kısa sürede gündemden düştü. Aradan geçen günlerin ardından ise genç kadın, birlikte olduğu erkek tarafından öldürüldü.
YARDIM ÇAĞRILARI NEDEN DUYULMUYOR?
Bu olay, şiddetin çoğu zaman açık sinyaller vermesine rağmen “abartı”, “aile meselesi” ya da “anlık duygusal çıkış” gibi gerekçelerle nasıl görmezden gelinebildiğini acı biçimde ortaya koydu.
Yaşananlar, yalnızca bireysel bir trajedi değil; kurumsal sorumlulukların ve toplumsal reflekslerin de sorgulanması gereken bir tabloyu işaret ediyor.
