Bu yazıyı siz okurlarıma rahatsızlığım ve elimde olmayan bazı nedenlerden dolayı biraz geç ulaştırdım. Hepinizden özür diliyorum. Yeni Alanya, geçtiğimiz 1 Eylül'de 48 yaşına bastı. Bana göre Yeni Alanya'nın 48. yaşına ayak...
Bu yazıyı siz okurlarıma rahatsızlığım ve elimde olmayan bazı nedenlerden dolayı biraz geç ulaştırdım. Hepinizden özür diliyorum. Yeni Alanya, geçtiğimiz 1 Eylül’de 48 yaşına bastı. Bana göre Yeni Alanya'nın 48. yaşına ayak basması şehir için büyük bir gurur kaynağı. 48 yıl bir gazeteyi aksatmadan, en zor devreleri, yoklukları, sıkıntıları, kundaklamaları bertaraf edip, ilerleyerek bugünkü güzel ve Alanya’ya yakışır bir duruma gelmek, hatta yeniden doğmak, her şeyiyle tam modern ve zevkle okunur hale gelmek, bir gazete için hiç de kolay değil.
Büyük bir çaba, birlik ve beraberlikle başkan, üyeler, müdürler ve gönülden çalışanları anlayarak, araştırarak ve doğruluğuna inanarak haberleri yazmak. Yeni Alanya gönüllerde taht kurdu ve bugün buralara geldi. Yeni Alanya'yı ilk kurulduğu zamandan beri biliyorum. Bu gazete ne büyük fedakarlıklarla kuruldu. Gazeteye minare gibi dar bir merdivenden çıkılıyordu. Yeni Alanya'nın kurucusu Arıkan Yılmaz Dim bir yandan öğretmenlik yapıyor, bir yandan da gazeteyi idare ediyordu. Gazete ve öğretmenlik sanki onun ikiz çocuğuydu. Çok değerli bir öğretmendi. Öğretmen arkadaşları da onu çok seviyordu. Hayat arkadaşı Şadan Dim de, çok iyi bir insan ve fevkalade bir eş idi. Arıkan Yılmaz Dim ve Şadan Dim, çocuklarını çok iyi yetiştirip, bir şey esirgemeden okuttular. Ailece baba mesleğinde çalışmaları çok güzel. Arıkan Yılmaz Dim'in hayatı okul ve gazete arasında geçti. Şadan Hanım da daima ona destek oldu. Her ikisi de gezmeye pek vakit ayıramadılar. Hayat boyu memleket ve evlatları için koşuşturdular. Arıkan Yılmaz Dim'in rahatsızlığı devam ederken bile elinden kalemi hiç düşmedi. Gece gündüz çalıştı, kitaplar yazdı. Başta oğlu Türkiye Gazeteciler Federasyonu (TGF) Genel Başkan Yardımcısı ve Alanya Gazeteciler Cemiyeti (AGC) Başkanı Mehmet Ali Dim'in ileri görüşü ve çabasıyla gazete bugünkü haline geldi. Mehmet Ali Dim hak ettiği yere geldi ama o her zaman mütevazı. Arkadaş canlısı ve iyi bir dost. Hocam Arıkan Yılmaz Dim, kızları ve oğullarıyla çok iftihar ederdi. Eşim Şevki Adalı onun arkadaşıydı ve fikirleri uyuşurdu. Ailece görüşürdük. Ben yazı hayatımı onlara borçluyum. İnsanlıklarını hiçbir zaman unutmam. Gazete çalışanları bana her zaman öz ablaları gibi destek oldu. Bu iyiliklerini asla unutmadım ve unutmam.
Şubat ayında 91 yaşına gireceğim. Seneye gazete 49 yaşına basacak. Yüce Allah'tan dileğim gazetenin asırlarca devam etmesi. Gazeteye ne zaman baksam ağabeyim kadar değer verdiğim aziz dost Arıkan Yılmaz Dim'in ölümsüz fotoğrafını görür, vatanını seven en büyük insanlardan biri diye düşünürüm ve gözüm dolar. Alanya’ya yapılan büyük bir hizmet olan Arıkan Yılmaz Dim Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi onun adını sonsuza dek yaşatacak. Allah herkese böyle eş ve evlat ihsan etsin.
Matbaadan söz etmeden de geçemeyeceğim. Kitaplarımı bastıklarında Arıkan Yılmaz Dim, eşi Şadan Hanım, kızları İsmihan ve Halime Dim ile yakinen görüştüm. Bana çok destek oldular. Ellerinden gelen tüm yardımı yaptılar. Matbaanın tüm çalışanları bana ellerinden gelen tüm desteği verdi. Yıllar geçse de iyilikleri hep kalbimde taptaze yaşıyor. Seneye sağ olup, yazı yazabilir miyim, bilmiyorum. Bu nedenle onların insanlıklarını unutmadığımı belirtmek istedim. Arıkan Yılmaz Dim benim için Kuyularönü Camii önündeki kadar büyük bir çınar. Basının çınarı. Ruhu şad olsun.
