Irametli Gardiyan Erol Çavış dayımın oğlu Amat Çalış, bi megdup göndermiş. Çalış, başından geçen bi olayı annadıyoru, hööle deyoru:
"Sayın Amat Emmi. Bazen yazılarınızda başka birinin başından geçen olayları da yayınlıyorsunuz, bi de benim başımdan geçen bi olayı anlatıveren de onu da yayınlayıverin. Yaza deggelicoolan bi Iramazan'a 3 gün varıdı. Iramazan'da dedim denize giremecen, bereyi bi çimen dedim. Denizin kenarına vardıdım, heç çimen yok. Ananıncıg bi dalga var, turisler heç çimemeyoru. Tabii ben denize havalı havalı girdim. Denizde 100 meturo gadar açıldıktan soona millet de bana bakara, ben de daa bi heybetli yüzüyoruun. Bayağı bi çimdim, az dalgalar gudurmaya başladı. Bana bi yorgunlug gelmeye başladı, çıkaan gari dedim. Icıg çabaladım, kenara dooru çıkan dedim. Töbee 1 meturo zor gediyorum, beni sırık çevirir gibi çeviriyoru dalga. Hööle bi yarım saad oraşdım, yoruldum, bildiin ağlacag duruma geldim. Emme erkegliğe bog sürmeeyom "Gurtarın beni" demeyom, bayaa da su yuddum. İçimden "Olum Amat, ta hindi boku yedin" dedim. Gıbleye dooru bi bagdım, bi kelimeyi şahaded getirdim, heç olmassa Müslüman gedelim dedim. Bu arada bi dalıyom, bi çıkıyom, son nefesimi vermeden bita oğraşaam dedim. Dalganın biri bana bi kösdü, suyun dibini boyladım emme ayam guma geldi, bana bi cesaret geldi. Dibden mibden kenara gendimi addım, guma oturdum, yarım saad elimin ayaamın titiremesi geçmedi. Hemen sıçıradım, düggenden 10 gadar çikilota aldım, evin ööndee çocuglara daaddım. Duzula nineme gendimi bereyi bi okuddum, bita dalgalı havada denize töbe eddim."
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.