Bir kez olsun etrafına bakma zahmetinde bulunmayan; kibirden burnundan kıl aldırmayan, kendisini dev aynasında gören, sıcak ve güvenli hissettikleri köşklerinden baktıkları dünyanın gerçeklerini göremeyen yöneticiler başarısız olmaya mahkumdurlar.
*
Bu zihniyetteki yöneticiler sürekli kendi kendilerine anlattıkları masal dünyalarının esiri olup, etrafındaki iki yüzlü şahsiyetsizlerin iltifat ve sözlerini gerçekmiş gibi algılarlar.
*
Toplumumuzda bir de “erkeğin dansözü’ diye nitelendirilen insan tiplemeleri vardır.
*
Erkeğin dansözü nasıl olur. Bakınız anlatayım. Bu tipler tatlı ve şirin görünür. Ama nerede ve ne zaman kıvırıp, nasıl zarar verecekleri belli olmaz. Dansözler, içkili eğlence mekânlarının vazgeçilmez dansçılarıdır. Bunlar özel müşterilerinin masalarına çıkarak kıvırtırlar. Erkeğin dansözleri ise mekânsızdır, bu yüzden de nerede ve nasıl kıvıracaklarını tahmin edemezsiniz.
*
Toplumumuzda her geçen gün yaygınlaşan bu insan tiplemeleri, etrafındaki herkesi kör sanırlar. Kendilerini akıllı, çevresindekileri de aptal olarak düşünürler. Deyim yerinde ise; bunlar kendilerini kaf dağında görüp, üç kutu buğdayla baş değirmeni sorarlar.
*
Bu kişilerin hasbel kader eline bir de yetki geçerse şerefsizce kullanmaktan asla ve asla kaçınmazlar. Her yaptığı yanlışa bir kılıf bularak doğru yaptıklarını düşünürler.
*
İşin en acı ve çarpıcı yanı ise bu tiplerin Gazipaşa’da da gittikçe yaygınlaşıyor olması. Dahası da yasaları ve toplumsal normları sadece kendi doğrularına göre yorumluyor olmaları.
*
Sonuç olarak bir gerçek varsa, o gerçek de kuvvetlinin zayıfı ezdiği, büyüğün küçüğü yuttuğu ve uyuşmazlık konularında güçlünün her zaman kazandığı gerçeğidir.