Bilader öndüün çarşıda Zavlakların Ömer deggeldi. "Napan nişlen Ömerim?" dedim. "Amat Emmi, benim oğlan Deniz'i asgere uğurlaacaz. Onun telaşesile oğraşıyom. Dim Bucak'ta köylüleri birleecez. Duasını edicez. Vagdın olursa buyur gel" dedi. Böön aşamıla da Dimçayı yolundakı Zavlaklar Camisi'nde de asger duvası edilicemiş. Deniz, İzmir Seferihisar'a gedicemiş. Ömer'i taa esgiden beri bilirim. Bobası Muslu Dayı'yı da eyi bilirim. Ömer, bi ara Enişdibi'ndeki Ebbiyaz Parkı'nın kafeteryasını da işleddidi. Deniz, o zaman ufacıg bişeyidi, bobasına yardım ederdi. Ömer'in egmee yenir, suyu içilir. Siyased işinde de bayaa bi kafa yordu. Halg Partisi'ne de bayaa hızmad eddi. Oğlu hindi böyümüş de asgere gediyoru. Deniz, üniversitede de aşcılıg okumuş. Ne deyelim bilader, doğan böyüyor. Günler geliverib geçiyoru. Zaman sıçırayor. Kimisi ölüyor, kimi doğuyor.
Böön aşam Dimçayı yolundan geçerseniz Zavlaklar Camisi'nde Ömer'in oğlunun asker duasına gatılıverin. İşallah hayırlı teskerelerile gelir. Deniz'e de, asger olan bütün Alanyalı delaanlılarımıza da hayırlı teskereler dileyom.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.