Hep bir şeyler eksik hayatımız da. Ya da biz sürekli öyle zannediyoruz… Yolunda olmayan eksik kalan hep bir şeyler… Sürekli olmamışlık, yarımlık, sevgisizlik, yetersizlik ve onaylanmamış tufanı içerisindeyiz. En 'İyi” olanı da...
Hep bir şeyler eksik hayatımız da. Ya da biz sürekli öyle zannediyoruz… Yolunda olmayan eksik kalan hep bir şeyler… Sürekli olmamışlık, yarımlık, sevgisizlik, yetersizlik ve onaylanmamış tufanı içerisindeyiz. En “İyi” olanı da bizden tammış gibi görünür gözümüze.
Bizden farklı bir tek o mutlu bir tek o şanslı ona armağanlı. Kimse göründüğü gibi değilse de hepimiz yaralı öyle ya da böyle eksik. Hele şu gün gelsin de işte tamamız şu olsunda rahatız, istediğim olsun da mutluyuz. Bir âşık olsak işte o zaman tastamamız. Gelecekte bir şeyler olsa da bizi karamsarlıktan kurtarsa, sanki bizi bu yalnızlığımızdan çekip kurtaracak…
Ama o gelecek bir türlü gelmiyor işte… Bizimkisi bir yetememe bir beğenememe hastalığı bizimkisi…
Maalesef ömür geçiyor, bitiyor. Geçmişin izleri geleceğin gizemiyle… Acı çekiyoruz hep gülümse sek bile. Düşünmeyelim bunları zaman akıp geçsin.
Yaşamak kalsın, aldığımız nefesin güzelliği kalsın, dostluk, kardeşlik kalsın. Kendine inanmak, katkısız sevgi kalsın. Umudumuz kalsın, ele ele tutuşmak sarılmamız kalsın hayatta. Dünya üzerinde eksik kaldığımız görünse de biz biz olduğumuz için tamamız. Hala nefes aldığımız için bir bütünüz.
