Bilader, Goçagların ezzacı Murad'ın "Özlenen yıllar. Alanyalıca bi yayla göçü hikayesi" yazısına devam ediyoz:
Guruçay'a, Garanıdere'ye vardığınızda efil efil serinlik gelmeye başlar. Yolluklar yenilir. Yolda bekleyen köylü çocuklarına S pasta, gurabiye dağıtılır. Çıkrık yokuşunu ağıp Dönme'yi gördüğünüzde tamam vardık hissine gapılırsınız. Gavaklısu’nun engebeli yollarında depesine haşa sarılı cip hacıyatmaz gibi sallanır. Senin cipin içinde için dışına çıkar. Muharın içinden geçerken kim var kim yok bir tanırsın. Bu arada evin babası iner bir hambal bakar. Öküzün Hüseen, Yirmiyedilinin Amat, Topal Enişte kim varısa gari.
Eve gelirler, haşaları eve çekirler. Çocukların eline acele su bidonları verilir. Doooru Hacıbekri’ye içme suyu doldurmaya. Hamitgaptanların evinin yanındaki bu su yedi evli gomşunun içme suyunu aldığı sudur. Buz gibi yayla suyu genizden aşşa indiğinde bedenin dinlenir. Ta eve varır varmaz gomşularımızdan Göçaşı gelir. Muhittin Ağaların Hayriye Deze, Berber Husnilerin Servet Emminin hanımı Mübeyla Deze, Paşaların Ayşe Deze ve ta nicesi ellerile hazılladıkları yemekleri gönderirler. Gülüklü işgembe çorbası, sulu köy tavuğu, tavuklu pilav, gaşık helvası afiyetle cümbür cemaat yenir.
- TAA ÖÖRÜ VAR -