Dee esgiden Alanya'da deve hindiki gibi cavır gezdirmeg uçun gullanılmazıdı. O vakıdlarda Alanya'da namlı develer varıdı. Oba Garagocalı'dan ıramedli Gumaş'ın Abdil Emmi'nin devesi bi numaraadı. Engi deveye 'Tülü Besereg' dellerdi. Endee devenin hindiki Ziraad Bangası'nın bööründee sulu parkın gum olduu vakıdlarda çog dööşünü seereddim. Serig'den, Manavgad'dan biseel deve gelirdi. Abdil Emmi'nin devesi endeenleri avkalaveridi. Bilader birinde Abdil Emmi'nin devesi adamların içine dooru bozulayarag bi girdi, milled çil yavrısı gibi daalıverdidi. Bi de Hacımemedliler'in, Gocaasanlılılar'ın develeri Alanya düünlerinden iki üç gün evel düün yemeenin bişirilicee gocaac odununu, pelid yarmasını getirirleridi. Arka arkaya tirkeleniller, gelilleridi. Her devenin boynunda çan olurudu. Hindikinler endee çanların adını bile bilmez. Ben endeerden deeverem. Köz çanı, gübüdüg çanı, hatap çanı. Engi çanın hepisinden ayrı ses çıkarıdı. "Ağam zengin, ağam zengin" deridi biri. Öteki çan "Nerden bulmuş, nerden bulmuş" deridi. Öteki biri de "Ordan bulmuş, hurdan bulmuş" deridi. Bilader endee çanlar bildiin türkü çıırırıdı. Develer geliverirkene çan sesinden orteer inileridi. Gari düün evine odunu yıkallar, düün saabı endee devecilere piskevidilen lokum verirdi. İpeg bürümcüg veriridi. Mendil veriridi. Sabın, kirbid veriridi. Halı vagdı yerinde olanlar para veriridi. De gabbe deli günler de. Hindi hepisi hikaye oldu geddi.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.