Kerim deyi bi gardaşım, heralda başga bi memlekedden megdub yollamış. Hayılaca oldu, canımın çegdii Alanya yemeglerini yazıverdidim, o yazı üsdüne hööle yazmış:
"Selamün Aleyküm Amat Emmi, Allah razı olsun, ellerine saalık. Ne gözel yazmışsın Alanya yemeklerini. Okurkana aazımın suyu akdı valla. O senin söölediklerinin yanına bol sirkeli bi de pakla piyazı olusa deme getsin. Buralarda pakla piyazını yemenin imkanı yok. Bizim avrad da piyazı sevmez. Ben senin gadar gazak herif olamadığım için "Avrad aaşama pakla piyazı isdeyom" deyemeyom. Neyise Alanya'ya geldiimde vururum piyazın gözüne."
Kerimceezim, işda hindi kafana vur, otur. Sen yuları bi kere gabdırmışsın. Hindi tabi "Pakla piyası ediver bana" deyemezsin. İlkin, yuları gabdırmaacadın.
Ben evlendiim ilg vakıtlarda avrada "Çay bişir", "Gayfe gaynad" demeden taa ööme yığardı. Yemeen envayi çeşidini bişirirdi. Soona soona bagdı, yüzümüz yumşag, etmeverdi bilader. Bende gatır inadı var. İnadımın üsdüne ölürüm. Yuları elime bi aldım, imana getirdim. Hindi dedimi yapmadında gün, güneş vermeecemi bilir. Emme Alanya yemeglerini bişirmeyoru, zorula pişirdsem de dadına varamayom bilader. Gören de benim avradı Alanya'da deel de Paris'de yetişdi sanır. Halbuki düne gadar davar, çebic güderdi ekinliglerde. Sabaala 5'de bobası galdırır, ineen altını çıkarddırırdı. Hindi bi abıllacaaaz oldu.
Benden böönlüg bu gadar. Hadi galın saalıcaala.