Telefon kullanmak bir görgü, bir kültür, bir eğitim işidir.
Öğrenim durumu ne olursa olsun herkes telefon kullanamaz.
Sadece telefon kullanmak değil elbet, işgal ettiği makamı kaldırmak, o makamın hakkını vermek de bir kültür, bir görgü ve de eğitim işidir.
Bu tür görgüsüzlükler de bizim gibi az gelişmiş ülkelerin yurttaşlarına özgü bir olaydır.
* * *
Bu tür görgüsüzlükler ALANYA’DA SIKÇA YAŞANIR OLDU
Bu kurumların başında da ALANYA BELEDİYESİ’NİN YENİ GÖREVE GETİRİLMİŞ ÜST(!) DÜZEY PERSONELİ GELİYOR…
Arıyorsunuz, telefona çıkmıyor.
Bu densizliğini de marifet sanıyor(lar).
Telefona çıkmamakla, karşı tarafın gözünde büyüdüğünü, yüceldiğini, “Öyle çok, öyle çok,iş(ler)i var ki; işten baş(lar)ını kaldıramıyor(lar)” deneceğini sanıyor(lar).
* * *
Çıkma muhterem, açma telefonunu; tamam çıkma da bilesin ki nasıl bu işlerin dünü, bugünüvarsa yarınları da var.
O yarınlarda birileri de senin telefonuna çıkmayacak.
İzlediğin tavır seni ya da makamını yüceltmiyor.
Ve yine şunu da bilesin ki bulunmaz Bursa Kumaşı da değilsin.
Geçtiğimiz günlerde bir grubun kendi aralarındaki söyleşilerine tanık oldum.
Konu hep aynı.
Aynı şeyler konuşuluyor, aynı eleştiriler yapılıyor.
“Kişi ya da kişileri hak etmediği koltuklara oturtur, onlara hak etmediği pay payeleri verirseniz, burnu Kaf Dağı’nda bürokratlar yaratırsınız.” deniyor.
Bilesiniz…
* * *
Bu yazıyı, (hem de birkaç kez) bizzat yaşadığım bir olay için kaleme aldım.
Olayın karşı tarafları, bu yazıyı okurlarsa kendilerine belki çeki düzen verirler diye…
Benim ki de umut işte! …