Bilader kaç gündür Alanya’nın eski kuşlarından yazıveriyom size. Hindi ısırgan kuşunu yazmasam olmaz. Bön de ısırganı yazıverem dedim. Avıyla dutuludu. Isırganın bol olduğu çayır çimene gider, avı gurardık. Öte bere sinlenirdik. Avın içine ısırgan otu gordug. Bi de kafesin ufana fag dellerdi, ondan oludu. Fakın içinde bi ısırgan olurdu, öter durur, öteki ısırganları çağırırdı.
Isırganlar avın yanına iner, ısırgan otunu yeecen deyi yanaşdığında avı çekiverirdig, ısırgan içinde galırdı. Çoo adam engi ısırgan avından para gazanırdı. Evini engi işden geçindiren adamlar varıdı. Isırgan guşunun hası da güzel öter bilader. Çitin çitin eder. Irengli olur. Engi ötüşün havaslısı çoodu eski Alanya’da. Kafeslerde ısırgan beslenirdi. Hindi hec gördüğüm yog.
Engi Alanya’da ısırgancılığı en eyi yapanlardan biri, Allah uzun ömürler versin, bi vakıdlar belediye parkında türkü çığıran Berber Kiraz idi. Bi de Moturcu Huli Dayı’nın oolu, eski tagsici, hindi serviscilig, bi de yazın cavırcılık yapan Niyazi Erdem engi işi yapardı.
Öndün Niyazi’yi gördüm.
“Efe ısırgan var mı?” dedim.
Niyazi:
“Naracag ay Amat Emmi. Kaç aydır bi ısırgan dutaan deyi booşurum. Bi dene bile yog. Engi apartuman daalarına ısırgan mı iner hec? Hayıladır bi ısırgan ötüşü dınlayasım var emme bulaamaayom” dedi.
Benden bönlük bu gadar. Hadi galın saalıcaala.