TÜRKİYE'DEKİ insanlar hala PKK'nın o insanları dışlayarak, işsiz bırakarak, cezalandırarak biteceğine, terörün bu şekilde sonra ereceğine inanıyor gördüğüm üzere.
Alanya Ülkücü İşçiler Derneği'nin AKP Hükümeti'nin Kuzey Irak'ın Musul şehrine bağlı bölgelerdeki PKK sempatizanı, yüzde 90'ı Türk vatandaşı olanların yaşadığı kampların boşaltılıp bu insanlara yemek, eğitim ve iş sözü verilmesini bu şekilde eleştirmesinden belli bu durum ne yazık ki.
Üzgünüm ama bu, tek bu derneğin düşüncesi değil.
Türkiye'deki çoğu insan böyle düşünüyor.
Ancak size bir şey söyleyeyim mi...
Bu işler bu şekilde çözülmez, daha da karışır, terör olayları daha da artar.
Biliyorum, "ya bütün bunları yaptıktan sonra örgütü desteklemeye devam ederlerse" diyeceksiniz.
Ve biliyorum ki bazıları edecek...
Ancak şu durumda, yani içerdeki teröristleri elimine ederek, kana kanla karşılık vererek hiç bir noktaya varamıyoruz, varamayız, varamayacağız.
Biliyorum ki insan ruhunda intikam ateşi vardır.
Hele bir de sevdiklerini kaybedince o ateş sönmek bilmez.
Anlıyorum... Neden anlayamadığımızı anlıyorum.
Ancak bu riski almamız gerek. O insanlara iş, aş, eğitim vermemiz gerek.
Savaş devam etse bile en azından "biz elimizden geleni yaptık" diyebilmek için.
En azından vicdani olarak rahat olabilmemiz için.
Onlar da Türk vatandaşı, onlar da buralı, başka bir yerden değil.
Düşünceleri farklı olabilir, bakış açıları, destekledikleri şeyler çok farkl olabilir...
Ama cidden bizden bu derece farklılar mı aslında?
Bu savaşın nasıl başladığı, hangi noktada başladığı, geçmişte neler olduğu; nasıl bitirileceği kadar önemli değil emin olun.
Biliyorum, çok kan aktı.
Biliyorum, çok insan ağladı.
Biliyorum...
Ancak, ne olursa olsun, nasıl bitirileceği daha önemli artık.
Ve bu konuda AKP hükümetinin doğru bir adım attığını düşünüyorum.
Opsiyonlarımız hızla tükeniyor, fazla seçeneğimiz yok cidden.
Umarım işe yarar.
Umarım geri tepmez, kötü sonuçları olmaz.
Umarım bir gün vatanımızın her karışını korkmadan gezebiliriz.
Umarım...