Sayenizde

Sıcakların canımızı sıkmaya başladığı zamanlara geldik yine. Kışın özlediğimiz güneşten bayılıp, bıktığımız yağmurlara hasret kaldığımız günlerimiz başladı. Herkesin derdi bir gölge, bir küçük esinti. Hele ki şu dönemde hepimiz kaçacak ormanlar, dağ tepe aramışken… Esintiyi başlatan hava, şenlendiren de ağaç gölgesi. Sıcağın altında yürürken doyurmaz bizi esen rüzgar. Güneş tepemizde, ter şakaklarımızdan iniyor. Ahh bir ağaç gölgesi bulsak da tatlı serinliğine kendimizi bırakıp bir soluklansak. Her fırsatta kendimizi attığımız piknik yerlerinde aranıp durduğumuz ağaç gölgesi. Mangalın kokusunu ağaç gölgesinin serinliği tamamlamaz mı? Çocuğuna yaptığın asma salıncak bir ağacın dalındadır. İplerinden tutup gerdiğin hamak, kamp sandalyelerini koyduğun serinlik ve kilimini yaydığın zemin, dalların gölgesinde serinliğin en keyifli yerindedir. Sonbahara yaklaşırken dökülen yapraklarına romantizm yükleyip, duygulanıp, içlendiğimiz. Baharda açan çiçekleriyle gönlümüzü yeşerttiğimiz, mis kokularına âşık olup onlar çiçeklendikçe bizim neşelendiğimiz. Meyvesinden medet umup, emek verdiğimiz.

Altı üstü bir ağaç değil mi şu bizi halden hale sokan?

Kış geldiğinde kupkuru gövdesi, dökülmüş yapraklarıyla içimizi ürpertiyor diye kesivermeyi düşündüğümüz.

İnsanın beşerliği burada herhalde, ihtiyacımız kadarını hatırlayıp, işimize yaramıyor gibi gelince yok etmek, yok saymak. Yarını hep kendimize hak bilmek, yaşamı sadece kendimize hak saymak ve her şeye kudretimiz yeter gibi hissetmek. Bizi bu fikirlere kim soktu? Kulluğumuzu unutup da nasıl her şeyin hâkimi ilan ettik kendimizi. Tevazumuzu, nezaketimizi paylaşan olmayı unutup, gölgesinde yürek serinlettiklerimizi görmezden gelmeyi nasıl içimize sindirdik?

Gölge kelimesinin farsça kökeni “saye” dir. Hani o kullandığımız “sayende” kelimesi var ya o da “gölgende, gölgesinde “ demektir. Birisine  “Senin sayende işlerimizi kolaylaştırdık” derken teşekkürün ve nezaketin en güzelini sunmuş oluyoruz aslında gölgende işimizi hallettik diyerek. Eski zamanların nezaketi de dilimizden uçup gitti şimdilerde “sayendeleri” bile kızgın cümlelerimize ortak ettik. Kabalaştık, sığlaştık gölgesinde büyüyüp, dinlendiklerimizi bencil sözlerimizle incitiverdik.

Oysa her gün sayesinde var olduklarımıza teşekkürü hak etmiyor mu?

Sayesinde var olduğumuz anne –babamız,

sayesinde yeşerip serpildiğimiz mahallemiz,

sayesinde gelişip öğrendiğimiz okullarımız,

sayesinde ulus olduğumuz bayrağımız,

sayesinde kendimizi güvende hissettiğimiz toprağımız…

Altı üstü bir ağacın bize ettiklerine bakın hele. Altı üstü bir gölge verdi diye ömrümüz bahar bahçe…

Sayesinde ömrümüzü yaşanır kılan herkese kocaman sevgilerle…

                                                                                  Esma Oktay / Alanya

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Esma Oktay - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yeni Alanya Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yeni Alanya Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yeni Alanya Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yeni Alanya Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Dim TV'de ne izlemek istersiniz?