Alanya’nın 40 yıllık tarihi

Bir dönemde Yeni Alanya gazetesi 'Alanya'nın sesi, kulağı” sloganını kullanmıştı… Delik kulağı ve gür sesiyle bu işlevini en iyi şekilde yerine getirdiği yadsınmaz ama bence Yeni Alanya asıl, 'Alanya'nın belleğidir”......

Bir dönemde Yeni Alanya gazetesi “Alanya’nın sesi, kulağı” sloganını kullanmıştı… Delik kulağı ve gür sesiyle bu işlevini en iyi şekilde yerine getirdiği yadsınmaz ama bence Yeni Alanya asıl, “Alanya’nın belleğidir”...Bırakın birkaç kuşak ötesini, yakın geçmişe ilişkin bile bilgi ve belge eksikliği çekilen Alanya’da, Yeni Alanya gazetesi en azından son 40 yılın tanığıdır… Barındırdığı belge hazinesinin değeri büyük bir olasılıkla ikinci 40 yılını doldurduğunda çok daha fazla anlaşılacaktır. Alanya son 40 yılda, Türkiye’nin her hangi bir yerleşiminden çok daha hızlı değişti. Bunda uluslararası turizm hareketinin elbette ki çok payı vardı. Turizmin isteklerine ya da sonuçlarına göre şekil bulan bu değişim not tutulamayacak denli hızlı ve düzensizdi. Çünkü turizmin hızlı yükseliş döneminde iş başında olan yerel yönetimlerin bilgi, beceri ve görüşündeki yetersizliği; şehirdeki öncü egemenle işbirliği yapmadaki isteksizliği ya da nalıncı keserinin sürekli bir tarafa çalışması, bu “değişime yetişememe” onu “kontrol altına alamama” halini yarattı… Değişim daha çok Alanya’nın fiziksel yapısında gözlenirken, bu farklılığı yaratan insan faktörünün davranışları not edilmeye değer görülmedi. Şehirdeki karar alıcıların, iktidar sahiplerinin, şehre yön verenlerin bu değişimdeki rollerini Yeni Alanya başlık ya da satır arası şeklinde yansıttı. Yeni Alanya belki de farkına varmadan bir tarih kayıtçılığı –Vak’a nüvis- lik yaptı.

Kayıt tutuculuğu yaparken elbetteki gazetecilik ahlakının bir numaralı kuralı olan nesnellikten ayrılmamaya çalıştı. Ama muhalif de oldu… Bir yandan şehrin muhafazakâr şovenist geleneğine uygun yayın politikası uygularken, diğer yönden kendisine göre bir muhalefet etme ölçeği saptadı. Halkın yararına davranmadığını varsaydığı egemen güçle bazen sabun köpüğü gibi sönen bir günlük başlık, bazen de ısrarcı bir tutumla savaşımını sürdürdü… Bazen de anlaşılmayan bir şekilde iş pehlivan tefrikasına döndü…

Şehirdeki fiziksel başkalaşım ve insan kumaşındaki bozulmadan herkesin yakındığı şu son dönemde Alanya gazetesi arşivleri çok önemli rol oynayacak. Çünkü orada her şey yazıyor… Kim, belediye meclisi toplantısında son derce laubali bir şekilde şehrin yaşamsal kararlarını almış; hangi ilçe başkanı oy deposu olarak gördüğü küçük bir esnaf gurubunu koruma adına şehir eşkıyalığını özendirmiş; hangi egemen kendi çıkarı için çevrenin canına okumuş; hangi politikacı sürekli aynı yalanı söylemiş; kimler dinci birer baskı gurubu oluşturup Alanya yaşamını şekillendirmiş ve en önemlisi hangi halk etliye sütlüye karışmadan edilgen bir durumda “hakkımızda hayırlısı olsun” demiş… Tekmili birden hepsi orada…

Kuşkusuz arşiv bunlarla sınırlı değil… Yanında çalıştığı dişhekimiyle ilişkisini kestiğini bildiren diş teknisyenin(!) ilanı; baş sayfada yer alan 1990’lı yılların başlarındaki ilk üstsüz turist fotoğrafları; insanların dönemsel varsıllıklarını(!)ortaya seren büyük boyuttaki ticari ilanlar; Alanya’nın son 40 yıldaki spor tarihini gösterir haber ve fotoğraflar; şehre gelen konuklar, o dönemdeki Alanya’ya ilişkin değerlendirmeleri bir çırpıda aklıma geliverenler… Yeni Alanya doğaldır ki sadece kayıt tutmadı; aynı zamanda şehrin nabzını tuttu, gündem yarattı. Bazen gündem konusu cuk diye oturdu, çünkü şehrin ortak çıkarınaydı… Bazen de tutturamadı, çünkü sabun köpüğü gibiydi... Ama Yeni Alanya hep oradaydı. Şehrin gazetesiydi. Gündem başlıklarla sunuldu ama bir de yazarlar ve çalışanları vardı gazeteyi oluşturan.

Arşivlere göz atıldığında her dönemin etkin köşe yazarlarının varlığı çekiyor. Bir de, zaman içinde gelip geçenler var. Birileri onları yazmaya yüreklendirmiş, ama nefesleri yetmemiş, tıkanmışlar bir süre sonra… Bazıları, “yazıcı” olma durumunu ciddi köşe yazarlığıyla karıştırmış. Bunda, o yazıcıdan çıkar umanların verdiği gaz etkili olmalı… Bir kısım yazar topluma yön vermeye çalışmış, diğeri oturup kendisini yazmış. Biri anlaşılır olma adına yerel dil kullanmış, öbürü anlaşılmamak için neredeyse çaba sarf etmiş. Hepsi de övgüye değer bir cesaret ve emekle gazeteye hayat vermişler…

Gazeteciliğin Alanya’da duayeni olmanın getirdiği “doğurganlık” şehirdeki basın yayın yaşamını da yıllar içinde etkilemiş. 40 yıl boyunca bir gazetecilik okulu gibi çalışan Yeni Alanya yetiştirdiği, sonra da bir nedenle kendisinden ayrılan emekçilerinin Alanya’daki başka yayın kuruluşlarında istihdam edilmesine dolayısıyla aracılık etmiş. Bugün, abartısız her basın kuruluşunun neredeyse yarısı Yeni Alanya “girmiş çıkmışlarından” oluşur.

Yeni Alanya gazetesi Alanya’nın en eski “kurumlarından” birisi olarak bugün 40. yaş gününü kutluyor. Günün değişen ve gelişen koşulları altında gazetesini çağa uygun ve çalışanlarının emeklerini gözetir bir anlayışla yöneten Mehmet Ali Dim’i kutlarız... 41. kereye inşallah deriz…

NOT: Bu yazı 31 Ağustos 2007 tarihinde yayınlanmıştır.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Feyzi Açıkalın - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yeni Alanya Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yeni Alanya Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yeni Alanya Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yeni Alanya Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Dim TV'de ne izlemek istersiniz?