'Kendini hatırlamayı unutmamak' işte tüm mesele bu!

DÜNYAYA yalnızca bir kez geldiğini bile bile yine de kendini hatırlamayı unutan, yanında bunu hatırlatacak kimsesi olmayan, nerede ne yapması gerektiğini, nasıl konuşması gerektiğini, kim olduğunu, ne olduğunu, ne için yaşadığını kestiremeyen insanlarla dolu, coğrafya.Kabul ediyorum, evet. Gün içerisinde çoğu kez kendimizi bile unuttuğumuz yoğunluk ve beraberinde gelen yorgunluklarımız oluyor, elbet. Yıllar evvel okuduğum bir kitabın önsözünde şöyle yazıyordu:"İnsan, yaşamını devam ettirebilmek için anlık heyecan, sevinç, mutluluk, üzüntü gibi özellikleri, unutmak zorundadır. Lakin bir diğer gerçek ise insanı ayakta tutan inanç ve sevgiyle birlikte kendisini hatırlamayı unutmamasıdır."Aile hayatı, iş, güç, koşmaca, koşuşturmaca derken söndürüp gittiğimiz insan ilişkilerinin, kaybolan iletişimin, teknolojiye bağımlı halimizin, bitmek tükenmek nedir bilmeyen hırs ve isteklerin, sahip ya da ait olabilme uğruna harcadığımız onca değerli vaktin, ertelenen anların, kaçışlar ve kayıpların acaba ne kadar farkındayız? Bizi esiri altına alan, öyleki zaman zaman kendimizi unutturan bu koşuşturmacanın bizden çaldıklarını nasıl ifade ederiz? Gittikçe düşen hafızamız ve içinde var olduğumuz ağır yaşam koşullarında sürekli bir şeylerin peşinde koşturarak kendine vakit ayıramayan bizler, aynaya baktığımız zaman kendimizi nasıl tanımlarız acaba? Kendimizi, geride bıraktıklarımız dışında ne hatırlatır? Hiç düşündünüz mü?

Kendini hatırlamak…

Ne güzel bir cümledir: "Kendini hatırlamayı unutma!"

Güzeldir vesselam; çayını, kahveni alıp ayaklarını şöyle güzelce uzatıp kitabını okumak ya da dışarıda uçuşan kuşları, rüzgârın etkisiyle mütevazı bir şekilde kıpırdayan ağır başlı yaprakları, rengarenk çiçekleri, film izlemeyi, dost ile sohbeti, aile ile vakit geçirmeyi sürekli beyninin bir köşesinde bulundurmak…Kendimizi unutmanın zaman zaman içsel bir kaçış olduğu da söylenir. Kendinden, yaşadıklarından, yaşadıklarının sen de yarattığı etkiden, acıdan kaçmaktır, koşar adım; kendini unutmak"Kendime gelmem için birileri beni tokatlasıııınnnn!" demeden, dahası bunu beklemeden, en son ne zaman ruhunuzu tokatladığınız sorusunu sormaktır, kendini hatırlamak…Yaşadığımız an öylesine güzel, özel ve de değerli ki! İnanın zaman, küçümsenmeyecek kadar hızlı ve acımasız akıp giderken ruhunuzun yalnız olmadığı fısıltılarını kendi iç sesinizle birleştirerek sürekli arka fonda duymak, yaşamaktır, kendini hatırlamak…Değer vermenin, benliğine sahip çıkmanın, güzeli daha da güzelleştirmenin en büyük göstergesidir, kendini hatırlamak; nefes almaktır. Güzel bir sözle yazdıklarımın size ışık olması dileğiyle:"Kendini hatırlamayı unutmamak; mutsuz olmamayı, ona buna söylenmemeyi kural kabul ederek karamsarlık yerine kendini sevmeyi yazmaktır, yüreklere. Yaşadığınız zamanın ve alıp verdiğiniz her bir nefesin tadını çıkartmaktır, doyasıya."

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Merve Kaya - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yeni Alanya Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yeni Alanya Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yeni Alanya Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yeni Alanya Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Başkan Yücel'in 7 yıldaki performansını nasıl buluyorsunuz?