Ali İhsan Birer’in ölümünün ardından…

BUGÜN

gibi anımsarım, Ziraat Bankası Alanya Şubesinde göreve başladığım ilk gündü.

Bankamız önceki dönem müdürlerinden Rahmetli Köken Esen ve yine Rahmetli Nevzat Bulut’la birlikte “hoş geldin ziyaretine” gelmişlerdi..

Köken Abi, “İsmail bu iki adamı iyi tanı… Sağımdaki Nevzat Bulut, solumdaki Ali İhsan Birer” dedi...

Ve ekledi. “Ali İhsan Bey, Alanya’da Uysal Birer olarak bilinir. Alanya’mızın Devlet Su İşleri Müdürüdür… Bu ikili, birbirinden hiç ayrılmaz…”

Nevzat Bulut, “İkili değil, üçlü…” dedi. “Biz üçümüz hiç ayrılmayız…”

Gerçekten de o günden sonra nereye gitsem, bu üçlüyü birlikte gördüm.

Ama hayat acımasız.

Ayrılmaz(lar) denen nice birliktelikleri acımasızca ayıran hayat, bu üçlüyü de birbirinden ayırdı.

Önce Köken Esen’i, sonra Nevzat Bulut’u, şimdi de Uysal Birer’i çekti, aldı.

* * *

Sevilen, aranan bir insandı Uysal Birer.

Bulunduğu masaların, bulunduğu ortamların neşe kaynağıydı.

Arkadaş canlısı, dost canlısıydı.

Kimsenin arkasından konuşmaz, konuşulmasına da izin vermezdi.

Gönül adamıydı Uysal.

Keyif adamıydı.

Yerine göre kıraç toprakların efendisi, yerine göre salon(ların) beyefendisiydi.

Tanrı vergisi güzel sesiyle, bulunduğu ortamlara güzellik katardı.

Sesi gibi sohbeti de güzeldi.

Çeşitli ortamlarda, pek çok kez şarkı ve türkü söyledik birlikte.

Yine birlikte pek çok sosyal etkinlikte görev aldık.

Alanyaspor Yönetiminde birlikte çalıştık. Deplasmanlara birlikte gittik. Birlikte futbolcu izleyip, birlikte transferler yaptık.

Alanya Rotary Kulübü’nde birlikte olduk, birlikte çalıştık.

Sıcacık bir yüreği vardı.

“Sağ elin verdiğini, sol el görmeyecek” diyecek kadar, duyarlı bir yardımseverdi.

Cebinde para olmadığı zaman, kredi kullanarak sağa sola yardım ettiğine tanık oldum.

… …

Defnedilirken, bir film şeridi gibi bunlar geçti gözümün önünden.

Aynı gün kaldırılan üç cenazeye karşın, cenazesine katılan alışılmamış kalabalığa baktım;

“Yaptığın her bir şeyi yakıştırırdın kendine; ölümü de yakıştırdın be Uysal’ım…”

dedim, doluksadım.

Alanya, yeri doldurulamayacak bir evladını; ben de 35 yıllık bir dostumu kaybettim.

Acım çok büyük.

Ne Alanya, ne de ben; hiç unutmayacağız seni.

Yıldızlar yağsın üzerine Sevgili Kardeşim.

Işıklar içinde uyu.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar İsmail Haboğlu - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yeni Alanya Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yeni Alanya Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yeni Alanya Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yeni Alanya Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Normalleşme süreci rehavete mi neden oldu?