İslam, şefkat ve merhamet dinidir

30 Temmuz 2010, 09:38

Şükrü Boz

Şefkat: Allah-ü Teâlâ'nın yarattığı bütün canlılara karşı, insanda var olan acıma duygusudur. İslam.Ans.(şamil.y) 6/18.
Merhamet: Acıma, esirgeme, koruma, sevgi gösterme, yardım etme, insanı başkalarına iyilik ve yardım etmeye yönlendiren acıma duygusudur. İslam Ans (ş.y.) 4/138. Dini Terimler sözlüğü: 2/7.
Şefkat ve merhametin kaynağı Allah-ü Teâlâ’dır. İnsanlardaki şefkat ve merhamet, yüce Allah’ın rahmet ve merhametinin bir tecellisidir, bir yansımasıdır. Allah-ü Teâlâ’nın Rahman ve Rahim isimlerinde ifadesini bulan, ilâhî rahmettir.
Cenab-ı Hak kendi zatının rahmetini Kur’an’ı Kerim’de şöyle bildiriyor:
“Rahmetim her şeyi kuşatmıştır.” Â’raf: 156.
“(Allah) Merhametlilerin en merhametlisidir.” Â’raf: 151.
“(Allah) Merhamet edenlerin en hayırlısıdır.” Mü’minun: 109.
“Allah Mü’minlere karşı çok merhametlidir.” Ahzap: 43.
“Allah kullarına karşı çok merhametlidir.” Bakara: 207.
Hazreti Peygamberimiz Yüce Allah’ın merhametinin büyüklüğünü ve insanlardaki merhametin kaynağı olduğunu bildirip şöyle buyuruyor:
“Allah merhametini yüz parçaya ayırdı, doksan dokuz parçasını kendi yanında tuttu. Bir parçasını yeryüzüne indirdi. İşte bu bir parça rahmet sebebiyle yaratıklar birbirlerine merhamet ederler. Hatta yavrulu hayvan, bir tarafını incitir endişesi ile ayağını yavrusundan sakınır.” Sahih-i Buhari: 13/5997.
Hadis Ans: 6/285. Ruhul Beyan: 7/273. İslam Ans (ş.y.) 4/138.
Allah-ü Teâlâ’nın kullarına olan merhameti, annenin çocuğuna olan merhametinden daha fazladır. Hazreti Ömer (RA) anlatıyor:
Rasulüllah’a bir grup esir getirilmişti, içlerinde bir kadın, esirler arasında aradığı çocuğunu bulunca onu hemen aldı, yavrum deyip kucağına bastı ve derin bir şefkatle emzirmeye başladı. (kadının bu halini gören) Rasulüllah (SAV), ‘Bu kadının, çocuğunu ateşe atacağına inanır mısınız?’ dedi. (Bizler) hayır deyince Rasulüllah (SAV) ‘Yüce Allah’ın kullarına olan merhameti, bu kadının çocuğuna olan merhametinden daha fazladır. (Allah kullarını cehenneme atmak istemez)’ buyurdu. Sahih-i Buhari: 13/5996. Hadis Ans: 6/288.
Öyle zannediyorum ki, Allah-ü Teâlâ ve Hazreti Peygamberimizden sonra, en çok merhametli olan annelerin çocuklarına olan merhametidir.
Peygamber Efendimiz zamanında gencin birisinin dili tutuldu ve ölüm esnasında ”kelime-i şehadet’i” söyleyemedi. Durumu Hazreti Peygamberimize bildirdiler. O da hastanın yanına geldi ve “kelime-i şahadet” getirmesini istedi. Fakat genç bir türlü getiremiyordu. Bunun üzerine Hazreti Peygamberimiz yanındakilere; “(Bu genç) Namaz kılar mıydı, oruç tutar mıydı” diye sordu. “Evet bunların hepsini yapardı” dediler. Rasulüllah (SAV), “Anne ve babasına âsi oldu mu?” diye sordu. “Evet” cevabını alınca, annesinin çağrılmasını istedi.
Gözleri görmeyen yaşlı bir kadın asasına dayanarak geldi. Hazreti Peygamberimiz kadına; “Oğlunu affeder misin?” dedi. Kadın, “Affetmem Yâ Rasulüllah! Çünkü o beni tokatladı ve gözümü çıkardı” dedi. Hazreti Peygamberimiz; “Odun ve ateş getirin” dedi. Kadın “Onları ne yapacaksın” diye sordu. Rasulüllah (SAV), “Sana yaptığının karşılığı olarak onu senin gözünün önünde yakacağım” dedi. Bu manzara karşısında merhamete gelen kadın, “Yâ Rasulüllah! Onu affettim, affettim (ne olur yavrumu yakmayın)” deyince gencin dili çözüldü ve kelime-i şehadet’i getirmeye başladı. Ruhul Beyan: 3/245.
Sevgili Peygamberimizin gönderilmesi, Kur’an’ı Kerim’in indirilmesi, Allah-ü Teâlâ’nın kullarına olan merhametinin bir sonucudur. Ne mutlu bize ki, peygamberimiz âlemlere rahmet olarak gönderilen efendilerin efendisi Muhammed Aleyhisselam, kitabımız da Kur’an-ı Kerimdir.
Allah-ü Teâlâ Peygamberimiz Hazreti Muhammed-i rahmet olarak gönderdiğini bildirip şöyle buyuruyor:
“(Ey Muhammed) Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik. (yani senin peygamberliğin bütün varlıklara Allah’ın bir rahmetidir)” Enbiya. 107.
Hazreti Peygamberimiz de şöyle buyuruyor: “Benim hayatım sizin için hayırlıdır, vefatım da sizin için hayırlıdır.” Ruhul Beyan: 5/366.
HZ. PEYGAMBERİMİZİN ŞEFKAT VE MERHAMETİ
Sevgili Peygamberimizin bize olan şefkat ve merhametini Allah-ü Teâlâ şöyle bildiriyor:
“Size içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. Çünkü o, size çok düşkün, Mü’minlere de çok şefkatli ve merhametlidir.” Tevbe: 128.
Peygamber Efendimizin şefkat ve merhametine en güzel örneklerden bazıları şunlardır:
Sevgili Peygamberimiz bir gün namaz kıldırırken, ağlayan bir çocuk sesi duymuş, annesi namaz kılan cemaatte olabilir diye, okumayı kısa kesmiş ve namazı çabuk bitirmiş. İslam Ans: 6/19.
Usâme İbn Zeyd anlatıyor: Rasulüllah’ın kızlarından birinin çocuğu ölmek üzere hasta idi. Rasulüllah’ın yanına gelmesi için haber gönderdi. Rasulüllah da kalktı, onunla beraber, ben, Muaz, Ubeyy ve Ubâde de kalktık. Kızının evine girdiğimiz zaman, çocuğu Rasulüllah’a uzatıp verdiler. Çocuğun nefesi göğsünde gidip geliyordu. Bunun üzerine (çocuğun bu halini gören) Rasulüllah ağladı. Ubâde, ‘Yâ Rasulüllah ağlıyor musun?’ dedi. Rasulüllah, ‘Allah-ü Teâlâ kullarından ancak merhametli olanlara merhamet eder (çocuğun bu halini görüp de ağlamamak mümkün mü?)’ buyurdu. Sahih-i Buhari:16/7321.
Ebû Hüreyre (RA) anlatıyor: Rasulüllah bir gün torunu Hasan’ı öpmüştü, o sırada yanında bulunan Akra ‘Benim on tane çocuğum var, onlardan hiç birini öpmedim’ dedi. Rasulüllah (ona doğru baktı da) ‘Merhamet etmeyene merhamet edilmez’ buyurdu. Sahih-i Buhari: 13/5995. Hadis Ans: 1/374.
Sevgili peygamberimiz sadece insanlara değil, hayvanlara karşı da şefkatli ve merhametli idi. El-Behzî (RA) anlatıyor:
Rasulüllah (SAV) Mekke’ye gitmek için ihramlı olarak (Medine’den yola) çıktı, isâye denilen yere geldi. Sıcaktan korunmak için bir gölgede kıvrılıp uyumakta olan bir ceylan gördü. (Ceylanı rahatsız etmemek için yanındakilere ses çıkarmadan itinalı bir şekilde yürümelerini) bir şahsa da herkes geçinceye kadar orada bekleyip kimseye hayvanı rahatsız ettirmemesini emretti. Hadis Ans: 4/ 279.
Abdullah İbni Ca’fer anlatıyor: Rasulüllah (SAv) bir gün Ensar’dan (Medine’nin yerli halkı) birinin bahçesine girdi. Orada bir deve vardı, deve Rasulüllah’ı görünce sesler çıkarmaya başladı. Rasulüllah deveye yaklaştı, başını ve boynunu hörgücüne varıncaya kadar elleri ile okşadı ve deve sakinleşti.
Rasulüllah (SAV), “Bu devenin sahibi kim?” diye sordu. Ensar’dan bir genç geldi, ‘Deve benim ey Allah’ın Rasulü’ dedi.
Rasulüllah (SAV) “Bu deveyi sana mülk kılan Allah’tan bu deve hakkında korkmuyor musun? Deve, aç bırakıp üstelik de yorduğun için senden şikayetçi” buyurdu. Hadis.Ans: 6/308.
Bir seferinde arkadan gelen bedevilerin bineklerini hızlandırmak için bağırmaya ve vurmaya başladıklarını işiten Hazreti Peygamberimiz geri dönerek onlara:
‘Sakin (ve merhametli) olun, telâşta ve (hayvanlara) eziyet etmede hayır yoktur’ buyurdu.H.A:6/306
Sevgili peygamberimizin hayvanlara olan hassasiyetini, şefkatini ve merhametini Ebû Hüreyre şöyle anlatıyor:
Rasulüllah (SAV) ‘Koyunların burunlarını silin, ağıllarını temiz tutun’ buyurdular. Hadis Ans: 6/304.
Sevâde anlatıyor: Annemle beraber Rasulüllah’ın yanına gittik, maddi yardım talep ettik. Bize birkaç keçi verilmesini emretti ve anneme de şunu tembihledi: Oğluna emret, tırnaklarını kessinler, böylece sağdıkları zaman hayvanları incitmemiş ve memelerini de kanatmamış olurlar. Yine oğullarına emret ki, yavrularının gıdalarını iyi yapsınlar.(annelerinin sütünü tamamen sağıp da yavrularını aç bırakmasınlar) Hadis.Ans: 6/304.
Hazreti peygamberimiz hayvanların değerini şöyle bildiriyor: Eğer süt emen çocuklar, beli bükük yaşlılar ve otlayan hayvanlar olmasaydı, üzerimize azap sel gibi gelirdi. (onun için çocuklara, yaşlılara ve hayvanlara karşı şefkatli ve merhametli olun) Hadis.Ans: 6/308.

70 defa okundu.