banner391
banner405

Engelsiz kent Alanya’da engellinin büyük çilesi

ENGELLİLER için düzenlenmiş otobüslerin ulaşıma dahil edildiğinde çok sevindiğini anlatan Acar, çiçek satarak geçinmeye çalıştığını söyledi.

Engelsiz kent Alanya’da engellinin büyük çilesi

banner404
 Erkan UYSAL
 Evinin Tosmur beldesinde bulunduğunu dile getiren Acar, Tosmur’dan Alanya merkeze akülü arabayla gelmenin sorun teşkil ettiğini dile getirdi. Acar, “Ben, akülü tekerlekli sandalye kullanarak, çalışan bir kadınım. Belediyenin verdiği çalışma kartımla gezici çiçekçilik yapıyorum. Tosmur'da oturuyorum ve iskelede çalışıyorum. Alanya'da uygun bir ev bulamadım. Kimselere muhtaç olmadan, ekmeğimi kazandığım için, çok mutluyum. Çalışmak zorundayım. Yalnız yaşıyorum. Eve gelip gelirken, bana bakan bir hanım çalıştırıyorum. Babamdan emekli maaşı kaldığı için, kanunlar gereği, yardım alamıyorum. Kira, faturalar, bakıcıya ödediğim ücret, neye yetecek? Ayrıca, bir engellinin o kadar farklı ve çok özel ihtiyaçları oluyor ki. Engelliler için düzenlenmiş otobüsler çıkınca çok sevinmiştim. Onca uzun yolda hırpalanmayacak, zaman yitirmeyecektim. Akülü aracımın şarjının bitmesi, tekerleğinin patlaması gibi sorunlar yaşamayacaktım ama çok yanılmışım. Bazen Tosmur'dan Alanya'ya giderken sorun yaşamıyorum. Otobüste bulunan platform kaldırılınca, kendim araca biniyorum. Ancak Alanya'dan gelirken emdiğim süt burnumdan getiriliyor. Otobüse binmek için diğer insanlar gibi durakta bekliyorum. Şoför beni görmesine rağmen, önce diğer insanları içeriye alıyor. Şoför, diğer yolcuları engellilere ayrılan kısma alıyor ve sonra beni alamadan yoluna devam ediyor. Yaşadığım sorunu çok kez dile getirdim. Bana 'Plakayı al, şikayet et' deniliyor. Defalarca, bunu da yaptım. Otobüsler polisleri görünce, hemen önümde duruyorlar. Ama ben her gün polis çağıramam. Şikayet etmekten bıktım. Hani o otobüslere bizler de binebilecektik? Beş otobüsün aynı şekilde önümden geçtiğini bilirim. Kendimi yapayalnız, çaresiz, dışlanmış, hiçe sayılmış, gururu kırılmış ve cezalandırılmış hissediyorum. Üç aydır bu, böyle. Her gün eve ağlayarak gidiyorum. Bunun yanında durakların önüne park edilen, çeşitli taşıtlar var. Bu nedenle otobüsler, kaldırıma yanaşamıyor ve ben yine araca binemiyorum. Araçları çekiciyle kaldırtıyorum. Daha otobüs gelmeden, bir başkası park ediyor. Ben hangi biriyle başa çıkayım? İnsanlar, her davranışlarıyla, bizim hiçbir şeye hakkımız olmadığını anlatıyorlar. Benim psikolojim bozuldu. Sabahları uyandığımda, yine mi cezalandırılacağım diye düşünüyorum. Bedensel ve ruhsal sağlığım çok bozuldu" dedi.



banner355

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.